Cuma, Mayıs 29

sanal iptila..

merhaba.. ben fevkalade olağan.. ve ben bir bağımlıyım..
- burada sizlerin alkışlaması gerekiyor ki cesaret toplayıp konfesyonuma yüzsüzce devam edebileyim..-

başlangıçta çok masum bi eğlenceydi.. arada bi.. öle keyfim yerindeyse yazıyodum.. çoğunlukla yazan çizen insanlara bakıp.. "ulan ne çok boş vakti var bu miletin" diye filişeyvle yeni tıraş olmuş bıyklarımın altından dalgacı bi tebessüm savuruyordum insançıkların üstüne üstüne.. gün geçtikçe daha çok okumaya ve yazmaya başladım.. aldığım doz artıyor ve ben bunu farkedemiyordum..

adeta "haşlanmakta olan kurbağa"nın ruh ikizi olmuştum.. yazdıklarım okundukça ve beğenildikçe öyle mutlu oluyordum ki.. herkesin ama herkesin beni okumasını çok sevmesini asla vazgeçememesini istemeye başlamıştım.. bilinçaltım ve kısmen üstümle de.. sonra bir de baktım ki.. sabah kalktığımda yaptığım ilk iş pc nin düğmesine dokunmak olmuştu.. gece geç saatlere kadar günde 123143 kez ctrl f5 yapıyordum.. artık kitap okumaz.. film izlemez.. ve hatta günlük işlerimi bile aksatır olmuştum..

tam 38 gün duş almadan geçmişti ve bunun farkına bile varamadım.. en kötüsü.. dışarıda geçirdiğim bir günün sonunda eve gelip misafir olduğunu görünce içimden "hay aksi.. nerden çıktılar ya.. içeri geçip pc açsam.. o da olmaz.. şimdi bunlarla kim ilgilenecek ulan.." diyebilecek kadar örfi köklerimden uzaklaşmıştım.. bağımlı olduğumu farkettiğimde kendimden nefret etmeye başladım.. ne kadar da iradesizdim.. yazmadığım bir gün geçmemişti son bir yılda.. yazamadığımda huysuzlaşıyor.. tırnaklarımı yemeye başlıyor.. ellerim titremeye başlıyordu.. adeta krize giriyordum.. yazdıklarım yetmiyor daha çok daha çok yazmam gerekiyodu.. yazmak dışında hiç birşey beni mutlu edemez olmuştu.. en samimi arkadaşım aradığında telefonu kapatıp "şarzım bitti kanka dışardaydım arayamadım" ayağına yatıyordum.. biliyordum ki beni çok sevdiğim sanal dünyamdan koparacak münasebetsiz bir davetle canımı sıkacaktı.. hayır ipne "hayır"dan da anlamaz.. bi saat ısrar edip kafa düzer..

gerçek gökkafes kadar çirkin ve bi o kadar da ortadaydı.. ben bir bağımlı olmuştum ve bu konuda elimden bişey gelmiyordu.. yardım almalıydım ama kimden.. bi hayli kalabalıklaşmış msn listemde bi tane bile psikiyatr yoktu.. en yaklaşık sonuç bi pratisyen hekim.. bi psikoloci öğrencisi ve bir baytar.. hangisini tutsan elinde kalır.. yine çaresiz ve bir başıma kalmıştım.. kendimi allaha havale edip başka da bişey dememek kaldı yapabileceğim bi tek.. ve ben de onu yaptım..

iyyakşamnar türküye.. ben fevkalade olağan.. ve ben bir bağımlıyım..

Pazar, Mayıs 24

sen benim kim olduğumu biliyor musun..

yay burcu erkeğiyim oğlum ben..

23 nisanda koca stadyumda şiyir okumuş adamım.. hem de kağıda hiç bakmadan.. hem de bi kere bile takılmadan..

sabahları uyandığımda nasıl asabi olurum bilmiyosun tabi..

yeşili beklemeden sarıda atlarım lan ben yola.. kaç kere iskele verilmeden gemiden atladım bi bilsen..

merdivende ayağıma takıldığı için komşuya gelen misafirlerin ayakkabılarını bi tekmeyle darmadağın etmişliğim var..

bi lira var mı diyen şarapçıya çekinmeden valla yok abi demiş adamım..

bi günde tam üç koca halıyı tek başıma yıkadığımı bilsen böle konuşmazdın.. pehhey.. annemin sağ koluyum lan ben..

yeğenlerimin oyuncak bebeklerinin kafası koptuğunda kim takıyo.. onu da bilmezsin şimdi sen..

bi oturuşta tam yedi saat oturduğumu da bilirsin ama işine gelmez tabi.. çişe bile gitmedim olum.. boru değil..

yeri geldimi bana mısın demem.. üç paket jelibonu arkadaşlarımlan paylaşırım.. maddiyatın sinek kadar değeri yoktur gözümde..

otobüste yeri göğü inletip "ilerliyelim beyler" diye bağırdığımı da mı duymadın.. pes yani..

fayt kılab izlerken dayak yiyenlere üzülüp ağlayan adamın olum ben.. bu kadar da duygusalım işte..

öte yandan otobüste yaşlı karılara yer vememek için uyuyo numarası yapacak kadar sert ve acımasızım.. gaddarım ulen ben..

kolumdan kan alınırken damarıma giren iğneye bakabildiğimi söylemiş miyidim.. sorarım size.. kaç kişi var bunu yapabilen..

zillere basıp kaçan veletlere.. abicim bu yaptığınız çok ayıp.. diyip posta koyan biri var ya.. o benim işte.

bayramda kapıya gelip zili çaldıklarında televizyonun sesini kısıp evde yokmuş gibi yapan.. bebeleri kandırıp gerisin geri gönderten çakalım işte ben..

rüzgarlı bi havada tek bir kibritle mangal yakmış biri var senin karşında..

kırk adımda topkek yiyebilen biriyle konuşuyosun.. akıllı ol akıllı..

anaokulundayken okuldan kaçan kaç kişi vardır lan..

şimdi bi taşı suyun üstünde tam 17 kez kaydırdım diycem.. ona da inamıycaksın..

sabahları telefon ötmeden bir dakika önce kendiliğinden uyanan herif de benim..

ben bi kere onikiden önce yatıcam dedim mi yatarım bilader.. granit gibi iradem var benim.. alooo..

ben var ya ben.. tek satır yeni bişey yazmadan tez raporunda başarılı olmuş adamın lan.. var mı lan ötesi..

gecenin birinde üşenmeden kim makarna pişirir.. he kim ulan.. söle bana.. ben tabi ki.. yeaa..

kafaya kodum mu o kafayı kazıtırım lan ben.. tek seferde üş numara yaparım..

bi pantolon ütüsü yaparım.. memleketin bütün son ve ara ütücüleri karşımda saygı duruşuna geçer.. böle jilet gibi.. pehhey yavrum heey..

orta birde sınıfın en uzun boylusu kimdi.. tabii.. onu da bilmezsin.. bilirsin de işine gelmez..

öys yabancı dil puanında türkiye 133. süydüm ben.. naağber..

otobüsün sürgülü camı sıkıştığında.. hani herkes deneyip de açamamıştı.. o zaman kim açtı o camı.. yine ben..

ya işte öle.. karşındakini bil de konuş bundan sonra..